Go to the English site
English site


Site Français

Aanschaf 4x4 voor in Frankrijk

Al veel eerder had ik het idee om een auto, en liefst een 4x4 aan te schaffen voor bij het huis in Frankrijk.
Nu Transavia vanaf april 2006 rechtstreekse vluchten uitvoert vanaf Amsterdam naar Pau (hier 1 uur rijden vandaan) werd het tijd deze droom te realiseren. En nu maar hopen dat Transavia de vluchten wat langer volhoudt dan de vorige keer. (Kerst 2004, 2 weken!). We kunnen nu vliegen vanaf Amsterdam, en verder de auto gebruiken als we hier zijn.

Hoewel je hier ook prima zonder auto kan zitten (de skibus stopt vlak bij het huis), is het toch wel praktisch een auto te hebben, bijvoorbeeld voor bij het klussen in het huis. En ik moet toegeven, ik vind het gewoon leuk om met een 4x4 in de bergen rond te rijden.

Hieronder lees je over onze ervaringen om de auto te importeren in Frankrijk.  Klik hier voor handleiding met de detail stappen.

De eerste beslissing was om een auto op Frans kenteken te zetten. In Frankrijk betaal je geen wegenbelasting, en dat maakt het veel goedkoper dan een auto in Frankrijk op Nederlands kenteken te laten staan. Via diverse Internet sites was ik er van overtuigd geraakt dat dit moest kunnen. Je betaald alleen eenmalig voor de “carte grise” (kentekenbewijs). De kosten zijn afhankelijk van het aantal Franse CV’s van je auto. In mijn geval bleek het eenmalig €450 te kosten, minder dan 2 kwartalen wegenbelasting voor deze auto in Nederland.

De tweede vraag was een auto in Nederland kopen of in Frankrijk. Een nieuwe Toyota Landcruiser of Mitsubishi Pajero kost in Nederland al gauw €20,000 meer dan in Frankrijk, dus leek Frankrijk voor de hand te liggen. Helaas bleek er bij tweede hands auto’s geen verschil in prijs te bestaan! Tijdens het zoeken naar een geschikt exemplaar, gingen mijn eisen aan de occasion omhoog; de auto moest niet al te oud zijn, automaat hebben, en nog zo een paar zaken, waardoor de aanschafprijs boven mijn budget kwam te liggen. Toen ik via http://www.autoscout24.com ging zoeken, viel me op dat auto’s in Duitsland en België veel goedkoper zijn dan in Nederland en Frankrijk, dus daar heb ik me verder op gericht.

Na enig zoeken vond ik vlak over de grens bij Duitsland een mooie Mitsubishi Pajero van 6 jaar oud. Met de verkoper (een handelaar) overeengekomen dat hij de auto op export kenteken zou zetten, en twee maanden verzekeren. Je krijgt dan een kenteken met een rode band aan de zijkant, waarop de einddatum van de verzekering en de geldigheid van het kenteken staat. Dit zet wel enige druk op het op tijd krijgen van het Franse kenteken, vooral ook omdat we pas na een maand naar Frankrijk gingen.

In Frankrijk ging ik meteen enthousiast naar de sous-prefecture in Argeles-Gazost voor een “carte grise”. Helaas bleek ik volgens de wat ongeduldige dame niet over alle formulieren te beschikken. Bovendien vond ze mijn bewijs van type goedkeuring (het EU Certificate of Conformity) niet goed, het was in het Duits en het moet in het Frans. Op mijn koopcontract ontbraken stempels van de handelaar, en verder vond ze dat ik een “acte van afstand” (déclaration de cession) van de vorige eigenaar moest hebben. Wel leerde ik van haar wat het woord voor kentekenregistratie in het Frans is: “Immatriculation” (niet te verwarren met "Immaculé", wat onbevlekt betekent). Dat bleek handig voor het op Internet zoeken van de juiste procedure en formulieren.

Door deze ervaring leek het me handiger naar de prefecture in Tarbes te gaan. Het Certificate of Conformity is een verklaring van de Europese goedkeuring, en die kan je alleen krijgen in het land (en dus de taal) waar de auto voor het eerst is toegelaten. Die is dus nooit in het Frans als je een auto wil importeren.
Daar aangekomen bleek ik nog een Quitus Fiscal of Certifcat Fiscal nodig te hebben. Dit is een verklaring van het belastingkantoor (Hôtel des Impôts) dat alle invoerrechten en BTW over de auto betaald zijn.
In Lourdes bij het belastingkantoor aangekomen, vulde een geduldige ambtenaar met mij het formulier in, om het daarna mee te nemen voor ondertekening door zijn baas. Na een eeuwigheid kwam hij terug met de mededeling dat het formulier alleen afgegeven werd als je ook inkomstenbelasting betaald in Frankrijk. Op mijn vraag of ik de auto aan een fransman kon verkopen, en na registratie kon terugkopen en dan kan registreren werd – na enige aarzeling – bevestigend geantwoord. Je mag dus wel een auto op Frans kenteken bezitten, maar niet importeren! Het was echt onmogelijk, ze hadden eerder ook al een Italiaan het papier geweigerd. Zonder dit certificaat geen kenteken!

Wat nu? Ik belde met de D.R.I.R.E. het kantoor dat gaat over invoer en registratie van auto’s. Een dame daar bevestigde dat het gewoon mogelijk moest zijn om een auto te importeren, ook als ik alleen een vakantiehuis in Frankrijk heb. Ze verwees me naar het Hõtel des Impõts in Tarbes, die staat boven die in Lourdes. Een ambtenaar in Tarbes vond het maar raar dat Lourdes het formulier niet wou afgeven. Zij zou bellen met Lourdes, en desnoods zelf het formulier verstrekken. Goddank hebben ze in Frankrijk nog geen belastingtelefoon! De volgende dag kon ik alsnog het formulier in Lourdes ophalen.
Met alle papieren vervolgens naar de prefecture in Tarbes, en daar kreeg ik - €450 armer -, het gewenste “carte grise”. Daarna alleen nog de kenteken platen bij een garage laten maken en daarmee ben ik nu de trotse eigenaar van een Franse auto! Toch nog binnen een week geregeld.

Lees hier de handleiding registratie Frans Kenteken voor de vereiste formulieren.

Nu de verzekering nog...

Dat leek eerst ook nog tegen te vallen. Via een vergelijkingsite had ik de twee goedkoopste verzekeringen geselecteerd en een offerte gevraagd. De prijzen liepen sterk uiteen van €500 tot €2000 per jaar (casco plus geen korting). De goedkoopste verzekering wilde echter geen tweede hands auto's verzekeren die in het buitenland gekocht zijn. (Nooit eerder in Frankrijk verzekerd). De tweede wilde mij niet verzekeren, omdat ik zelf nooit in Frankrijk verzekerd ben, en dus geen Franse bonus-malus verklaring kan overleggen. Maar er bleken er genoeg te zijn die daar geen probleem van maakten. Mijn Nederlandse verzekeraar gaf zonder problemen een verklaring af over het aantal jaren schade vrij, en daarmee heb ik nu het maximum (50%) bonus in Frankrijk.