English site
Site Français
Deze foto is gemaakt op 11-1-2006 en geeft het uitzicht vanaf de Pic du Midi. Klik op de foto voor een uitvergroting.
Begin januari huurde we een gids om van de Pic du Midi af te gaan. Het was prachtig weer en er lag een goede vrij verse sneeuw, dus ideale omstandigheden om de afdaling te maken. Eerst kregen we een oefening met apparaatjes om iemand die onder de sneeuw ligt op te sporen. Ieder heeft een zender om, die je ook als ontvanger kunt gebruiken. Daarnaast een rugzak met schepje om een gat te kunnen graven en een stok om te prikken in de sneeuw.
We gingen eerst naar de Coume Longe, waar Goulvun (onze gids) ons bij het steile stuk door naast de piste liet afdalen om alvast een voorproefje te geven hoe het op de Pic zal gaan. Ik (Inge) vloog alle kanten op en kreeg nog wat instructie om mijn techniek te verbeteren. Eigenlijk moest ik meer de sneeuw uitspringen (wat ik niet zo goed durf) en houd ik mijn schouders niet goed genoeg naar de berg, waardoor ik wat te hard doorschiet in een steile bocht. Hij raadde aan om mijn beide handen voor me uit te houden.
Affin op weg naar de gondel. Een kaartje kost €13 per persoon (als je al een skipas hebt) en hiermee mag je op een dag twee keer naar boven. Op de skischool hadden ze gezegd dat je niet zonder gids naar boven mocht. Bij de Pic stond dat ze je aanraden om met een gids te gaan, maar dat je het zelf mocht weten. Bij de overstap van de gondel, moest wel weer iedereen zich bij zijn gids voegen, om beter de kaartjes te kunnen controleren. Maar hoe het nu zat met de verplichte afdaling met gids was onduidelijk.
Eerst even genieten van het prachtige uitzicht over de witte bergtoppen (zie panoramafoto). Je kon de verschillende bergen van het skigebied herkennen. Aan de andere kant van het terras keek je uit over het platte land van Frankrijk.
Eerst moesten we een stukje over een hekje heen klimmen (met de skies in de hand) om weg te komen. Het eerste stukje was een stukje glijden langs een smal richeltje. Daarna kwamen we op het steile stuk van ongeveer 700 meter naar beneden door de diepe sneeuw. Dit was steiler dan alle zwarte pistes in het skigebied. En vanwege de diepe sneeuw ook best vermoeiend. Ik moest in elk geval naar een aantal bochtjes weer op adem komen. Ik kreeg het ook erg warm. Het was wel zonnig weer, maar ik vermoed dat het ook door de inspanning en opwinding kwam. Het steile stuk ging mij wel redelijk af. Ik schoot zo nu en dan wel wat hard door, maar ik kon er toch zonder al te veel problemen van af komen.
Later volgde wat minder steile stukken, en ook een vrij vlak stuk waar je door een bergkam heen ging. Uiteindelijk kwamen we bovenaan de piste Toue uit (bij Superbareges). Pieter is daar nog off-piste met de gids af gegaan en ze kwamen ergens tussen Super Bareges en Tournaboup uit. Ik ben de gewone piste afgegaan, het was voor mij wel even genoeg geweest door de zachte sneeuw. Beneden was de politie met wat honden aan het oefenen.
Al met al een heel mooie ervaring deze afdaling, waar we met veel voldoening op terug kijken.